حیاتالله، ۳۳ کلن، د بادغیس د بوم دره اوسیدونکی دی. د هغه کیسه د افغانستان د هغو زوانانو ژوند انځوروي چې د فقر او بې وزلۍ له امله خطرناکې لارې نیسي او خپل وطن پرېږدي. حیاتالله د خپلو خوبونو د پوره کولو لپاره د ایران په لور روان دی، چیرې چې امید لري چې د یوه ښه ژوند لپاره کار ومومي.
د حیاتالله د سفر په وروستیو شېبو کې، هغه خپلې مور ته ویلي: "مادر، دعا کوه؛ زه مړ کیږم... دا وروستی لیدنه ده." دا خبرې د هغه د اندیښنو او د سفر د خطرناکې لارې په اړه د هغه د احساساتو څرګندونه کوي. د حیاتالله په څیر، ګڼ شمیر نور زوانان هم د دې خطرناکې لارې انتخاب کوي، چې د هغوی د ژوند د ښه کولو لپاره یوه ناڅرګنده راتلونکې ته ځي.
د بادغیس ولایت، چې د افغانستان په لویدیځ کې موقعیت لري، د اقتصادي او ټولنیزو مشکلاتو له امله د زوانانو لپاره یوه سخته چاپیریال ده. د دې ولایت زوانان د کار او د ژوند د ښه کولو لپاره د نورو هیوادونو په لور سفر کوي. حیاتالله هم د دې ستونزو سره مخ دی او د خپلې کورنۍ د ملاتړ لپاره د کار په لټه کې دی.
د حیاتالله کیسه یوازې د هغه شخصي سفر نه دی، بلکې د افغانستان د زوانانو د ژوند د ستونزو یوه نښه ده. دا د هغو زوانانو د امیدونو او خوبونو انځور دی چې د خپلو راتلونکو نسلونو لپاره یوه روښانه راتلونکې غواړي. د دې سفرونو پایلې تل نامعلومې وي، مګر د حیاتالله په څیر زوانان د خپلو خوبونو د پوره کولو لپاره هر ډول خطر ته چمتو دي.
سرچینه: BBC Dari
