د بادغیس بوم درې ۳۳ کلن حیاتالله د هغو افغان ځوانانو یوه غمیزه کیسه ده چې د بېوزلۍ او ناامیدۍ له امله خطرناکې لارې نیسي. حیاتالله د خپلې کورنۍ د ښه راتلونکي په لټه کې دی، خو د دې سفر پر مهال یې د زړه دردونکي احساسات بیان کړي. هغه وایي: "مورې، دعا کوه؛ زه مرم... دا وروستی دیدن دی."
د حیاتالله کیسه د افغانستان د هغو زرګونو ځوانانو د ژوند انځور وړاندې کوي چې د سختو اقتصادي شرایطو له امله د مهاجرت په لور روان دي. د دې ځوانانو لپاره، د هېواد پرېښودل یوه ناگزیره انتخاب دی، ترڅو د خپلو اړتیاوو پوره کولو او د کورنۍ لپاره د ښه ژوند په لټه کې شي.
د بادغیس بوم درې د حیاتالله د سفر پیل د هغه د کورنۍ د غمیزې یوه برخه ده، چې د جګړو، فقر او بې وزلۍ له امله د افغانانو ژوند سخت شوی دی. د دې ځوانانو لپاره، د مهاجرت لاره د امید یوه نوې چانس ګڼل کیږي، که څه هم دا لاره له خطرونو ډکه ده.
حیاتالله د خپلې کورنۍ د ملاتړ لپاره د کارګر په توګه ایران ته روان دی، خو د دې سفر پر مهال د هغه د احساساتو او اندیښنو انځور د افغان ځوانانو د ژوند د ستونزو یوه روښانه بیلګه ده. د دې کیسې له لارې، د افغانانو د درد او امیدونو یوه ژوره انځور وړاندې کیږي، چې د مهاجرت په لټه کې دي، ترڅو د خپلو عزیزانو لپاره یو ښه راتلونکی رامنځته کړي.
سرچینه: BBC Pashto
